Denerwuj czy denerwoj - jak się pisze

Poprawna forma to „denerwuj”. W zakończeniu trybu rozkazującego czasowników typu „denerwować” pisze się „-uj”, nie „-ój”.

Denerwuj czy denerwój - poprawna pisownia

„Denerwuj” to forma trybu rozkazującego czasownika „denerwować”. W polskich czasownikach zakończonych na „-ować” często pojawia się w odmianie cząstka „-uj-”: „denerwuję”, „denerwuj”, „pracuję”, „pracuj”, „maluję”, „maluj”. Nie zachodzi tu wymiana uzasadniająca „ó”. Zapis „denerwój” jest błędny, bo myli zakończenie czasownikowe „-uj” z wyrazami, w których występuje „ój”.

Przykłady użycia w zdaniach

• Nie denerwuj się przed rozmową kwalifikacyjną.
• Nie denerwuj brata, kiedy próbuje się skupić.
• Denerwuj się mniej, a łatwiej będzie ci podjąć decyzję.
• Nie denerwuj klienta kolejną zmianą terminu.
• Denerwuj się tylko tym, na co naprawdę masz wpływ.
• Nie denerwuj nauczyciela rozmowami w czasie lekcji.

Skąd bierze się błąd denerwój

Błąd bierze się z podobnego brzmienia „uj” i „ój” w niektórych pozycjach. Dodatkowo litera „ó” bywa wybierana intuicyjnie tam, gdzie piszący nie widzi wyraźnej reguły odmiany.

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

pracuj, maluj, rysuj, pilnuj, obserwuj, kontroluj, reaguj.

Co znaczy denerwuj

„Denerwuj” to forma rozkazująca: „powoduj zdenerwowanie” albo w połączeniu „nie denerwuj się” - „nie martw się, nie stresuj się”.

Jak zapamiętać pisownię

Jeśli bezokolicznik kończy się na „-ować”, w rozkazie często pojawia się „-uj”: „denerwować - denerwuj”.

Często zadawane pytania