Humor czy chumor? Poprawna pisownia i dlaczego przez „h"
Poprawnie piszemy „humor" - przez „h". Forma „chumor" jest błędem ortograficznym. Przez „h" zapisujemy też całą rodzinę wyrazów pochodnych: humorek, humorysta, humorystyczny. Błąd bierze się stąd, że w polszczyźnie „h" i „ch" brzmią dziś niemal identycznie, więc słuch nie podpowiada poprawnego zapisu.
Poniżej wyjaśniam, dlaczego „humor" zapisujemy przez „h", skąd pochodzi to słowo, czemu tak łatwo o pomyłkę i jak zapamiętać poprawną pisownię całej rodziny wyrazów.

Humor czy chumor - poprawna forma
Jedyna poprawna forma to „humor", zapisana przez „h". Słowniki języka polskiego, w tym słownik PWN, notują wyłącznie tę pisownię. Zapis „chumor" przez „ch" jest błędem, choć w internecie i w pracach uczniów pojawia się zaskakująco często.
Reguła obejmuje każde użycie słowa, niezależnie od znaczenia. Czy mówimy o dobrym nastroju („być w dobrym humorze"), czy o komizmie („poczucie humoru"), zawsze piszemy „humor" przez „h".
Dlaczego „humor" piszemy przez „h"
O pisowni decyduje pochodzenie wyrazu. „Humor" przyszedł do polszczyzny z łaciny, gdzie „humor" znaczył wilgoć lub płyn, i zachował oryginalne „h". W polszczyźnie nie ma prostej reguły fonetycznej na „h" i „ch", dlatego pisownię takich wyrazów ustala się na podstawie ich historii i tradycji zapisu.
Ciekawostka tłumaczy, skąd wzięło się dzisiejsze znaczenie. W dawnej medycynie panowała teoria czterech humorów, czyli płynów ustrojowych, które miały decydować o usposobieniu człowieka. Stąd „humor" z czasem zaczął oznaczać nastrój, a potem także skłonność do żartów. Łacińskie „h" przetrwało we wszystkich tych znaczeniach.
Dlaczego mylimy „h" z „ch"
Główny powód jest fonetyczny: w większości regionów Polski „h" i „ch" wymawia się tak samo, jako jedną głoskę. Skoro brzmią identycznie, ucho nie rozróżnia ich w słowie „humor", a piszący musi sięgnąć po wiedzę o pochodzeniu wyrazu.
Dawniej „h" bywało dźwięczne i różniło się w wymowie od bezdźwięcznego „ch", co słychać jeszcze w niektórych regionach, na przykład na wschodzie i południu kraju. W ogólnej polszczyźnie ta różnica niemal zanikła, dlatego pisownia „h" i „ch" jest dziś jednym z najczęstszych problemów ortograficznych.
Cała rodzina wyrazów przez „h"
Skoro „humor" piszemy przez „h", tak samo zapisujemy wszystkie wyrazy od niego pochodne. Wystarczy zapamiętać jeden rdzeń, a poprawna pisownia całej rodziny staje się oczywista.

| Poprawnie (przez h) | Znaczenie |
|---|---|
| humor | nastrój, poczucie komizmu |
| humorek | zdrobnienie, kapryśny nastrój |
| humorysta | osoba bawiąca innych żartami |
| humorystyczny | zabawny, komiczny |
| humorzasty | zmienny w nastrojach |
Jak zapamiętać pisownię „humor"
Najprościej zapamiętać, że „humor" to wyraz obcego pochodzenia, a takie słowa bardzo często zapisujemy przez „h". Tak samo przez „h" piszemy „herbata", „hotel", „historia" czy „honor". Gdy zobaczysz wyraz brzmiący z obca, „h" jest bezpieczniejszym wyborem niż „ch".
Druga wskazówka to skojarzenie z rodziną wyrazów. Jeśli pamiętasz „humorystyczny" i „humorystę", od razu widzisz, że rdzeń ma „h". Wystarczy jeden mocno utrwalony wyraz, by reszta form sama się ułożyła.
Często zadawane pytania
Jak się pisze: humor czy chumor?
Poprawna jest tylko forma „humor", zapisana przez „h". Zapis „chumor" przez „ch" to błąd ortograficzny, którego nie notują słowniki.
Dlaczego „humor" piszemy przez „h"?
Bo wyraz pochodzi z łaciny, gdzie „humor" oznaczał wilgoć lub płyn, i zachował oryginalne „h". Pisownię ustala tu pochodzenie słowa, a nie wymowa.
Dlaczego ludzie piszą „chumor"?
Ponieważ w dzisiejszej polszczyźnie „h" i „ch" wymawia się niemal identycznie. Słuch nie podpowiada różnicy, więc łatwo wybrać błędny zapis.
Czy „chumor" jest w ogóle poprawne?
Nie. Forma „chumor" nie istnieje w języku polskim w żadnym znaczeniu. Zawsze piszemy „humor" przez „h".
Jak pisze się „poczucie humoru"?
Przez „h": „poczucie humoru". Cała rodzina wyrazów od „humor" zachowuje „h", więc także „humoru", „humorem" czy „humorze".
Co oznacza słowo humor?
Ma dwa główne znaczenia: nastrój, w jakim ktoś się znajduje (dobry lub zły humor), oraz skłonność do żartów i dostrzegania komizmu (poczucie humoru).
Jeśli chcesz uniknąć kolejnych błędów, sprawdź pokrewne tematy: gżegżółka czy grzegrzółka, chociaż czy choć oraz z powrotem czy spowrotem.
Źródła:
[1] Słownik języka polskiego PWN, hasło „humor", sjp.pwn.pl
[2] Wikisłownik, hasło „humor", pl.wiktionary.org
Powiązane artykuły
Język polski
Dlaczego czy dla czego - kiedy łącznie, a kiedy osobno
Poprawna pisownia to najczęściej „dlaczego” łącznie, bo tym słowem pyta się o przyczynę: „Dlaczego płaczesz?”, „Dlaczego nie działa internet?”, „Dlaczego trzeba to poprawić?”. Forma „dla...
Język polski
Wpół do czy w pół do - jak się pisze i co oznacza
Gdy chodzi o godzinę, poprawna pisownia to „wpół do”, razem. „Wpół do ósmej” oznacza 7:30, czyli trzydzieści minut przed ósmą. Zapis „w pół” stosuje się...
Język polski
Sigma: co znaczy to słowo w slangu młodzieżowym
Sigma w slangu młodzieżowym to osoba niezależna, pewna siebie i podziwiana. Sprawdź, skąd wzięło się to słowo, czy jest komplementem oraz co znaczy sigma boy i sigma w matematyce.
Język polski
Katedra Jacka Dukaja - streszczenie i interpretacja
Katedra Jacka Dukaja to opowiadanie science fiction o spotkaniu człowieka z tajemnicą, której nie da się łatwo zamknąć ani w języku nauki, ani w języku...
Język polski
Rodzaje literackie - epika, liryka i dramat
Rodzaje literackie to trzy podstawowe formy, w jakich pisze się utwory: epika, liryka i dramat. Najprościej odróżnić je po tym, kto mówi w utworze. W...
Język polski
Oliwii czy Oliwi - poprawna odmiana imienia Oliwia
Poprawna forma to „Oliwii” przez dwa „i”. Forma „Oliwi” jest błędna, gdy chodzi o dopełniacz, celownik albo miejscownik imienia Oliwia. Pisze się więc: „nie ma...