W pisowni ch i h trudność polega na tym, że w wymowie ogólnej nie ma między nimi stałej różnicy. O zapisie decyduje wymiana w rodzinie wyrazów, pozycja w wyrazie, sąsiedztwo liter oraz pochodzenie wyrazu.
Kiedy piszemy ch
- Ch piszemy wtedy, gdy wymienia się na sz: mucha, bo muszka; cichy, bo ciszej; suchy, bo susza.
- Na końcu wyrazu zwykle piszemy ch: dach, gmach, na drogach.
- Ch piszemy po literze s: schody, wschód, schować.
Najpewniejszym sposobem sprawdzania ch jest wymiana na sz. Jeśli można wskazać parę mucha i muszka, cichy i ciszej albo suchy i susza, zapis przez ch jest uzasadniony.
Druga praktyczna zasada dotyczy końca wyrazu. Na końcu zwykle zapisuje się ch, jak w wyrazach dach i gmach oraz w formie na drogach. Najważniejszy szkolny wyjątek to druh, a w nazwach własnych i zapożyczeniach mogą wystąpić także inne formy zakończone na h.
Po literze s również pisze się ch. Poprawne są więc formy schody, wschód i schować. W tych wyrazach nie należy kierować się samym brzmieniem, ponieważ wymowa nie rozstrzyga zapisu.
Kiedy piszemy h
- H piszemy wtedy, gdy wymienia się na g, ż, z albo dz: druh, bo drużyna; wahać, bo waga; błahy, bo błazen.
- H piszemy w licznych wyrazach obcego pochodzenia: hotel, historia, herbata, honor, humor.
W niektórych wyrazach zapis z h można uzasadnić wymianą. Przykładem jest druh, ponieważ w wyrazie drużyna pojawia się ż. Podobnie wahać łączy się z formą waga, a błahy z wyrazem błazen.
Wiele wyrazów z h ma pochodzenie obce. Należą do nich hotel, historia, herbata, honor i humor. Jeśli nie ma wymiany i wyraz brzmi obco, najczęściej pisze się h. To wskazówka praktyczna, a nie pełny zamiennik słownika.
W takich wyrazach nie zawsze da się wskazać prostą formę sprawdzającą. Trzeba wtedy polegać na utrwalonym zapisie i zapamiętywać przykłady jako grupę wyrazów z h.
Wyjątki, które trzeba znać
Najważniejszy wyjątek dotyczy końca wyrazu. Zasadą jest zapis ch na końcu, ale wyraz druh zapisuje się przez h. Warto zapamiętać go razem z formą drużyna, ponieważ pokazuje ona także wymianę uzasadniającą pisownię.
Jak to zapamiętać
Najpierw warto sprawdzić, czy istnieje wymiana. Wymiana na sz prowadzi do zapisu ch, a wymiana na g, ż, z albo dz może uzasadniać zapis h.
Jeśli wymiany nie ma, pomocne są dwie wskazówki: na końcu wyrazu zwykle pisze się ch, a w wielu wyrazach obcego pochodzenia pojawia się h. Dlatego dach i gmach zapisuje się inaczej niż hotel i historia.
30 haseł w tej grupie
- Cham czy ham
- Chaos czy haos
- Charakter czy harakter
- Chemiczny czy hemiczny
- Chlanie czy hlanie
- Chleb czy hleb
- Chłodni czy hłodni
- Chodziła czy hodziła
- Chora czy hora
- Chory czy hory
- Chytra czy hytra
- Hamować czy chamować
- Harcują czy charcują
- Haruje czy charuje
- Honor czy chonor
- Hukiem czy chukiem
- Hula czy chula
- Humorek czy chumorek
- Juhu czy juchu
- Krosty czy chrosty
- Machała czy mahała
- Odhaczone czy odchaczone
- Ohydne czy ochydne
- Ohydnie czy ochydnie
- Pocharatany czy poharatany
- Waha czy wacha
- Wahanie czy wachanie
- Wchodzi czy whodzi
- Zahacza czy zachacza
- Zahartowana czy zachartowana