Kimże czy kimrze - jak się pisze

Poprawna forma to „kimże”. Jest to zaimek „kim” z partykułą wzmacniającą „-że”, dlatego zapis „kimrze” jest błędny.

Kimże czy kimrze - poprawna pisownia

Forma „kimże” składa się z zaimka „kim” oraz partykuły „-że”, która wzmacnia pytanie lub nadaje mu podniosły ton. Partykuła „-że” zawsze zawiera „ż”, a nie „rz”. Nie jest to końcówka fleksyjna ani element pochodzący od wyrazu z „rz”. Zapis „kimrze” sztucznie dodaje „r” i rozbija budowę wyrazu.

Przykłady użycia w zdaniach

• Kimże byłby bohater bez ludzi, którzy mu zaufali?
• Kimże jestem, żeby oceniać cudze decyzje bez znajomości faktów?
• Kimże okazał się tajemniczy gość z ostatniego rozdziału?
• Kimże może być autor listu, jeśli nie dawnym przyjacielem rodziny?
• Kimże był ten człowiek, skoro wszyscy mówili o nim z takim szacunkiem?
• Kimże stałaby się postać, gdyby odebrano jej pamięć o domu?

Skąd bierze się błąd kimrze

Błąd wynika z mylenia „ż” i „rz” po spółgłosce. W tej formie nie działa jednak zasada „rz po spółgłoskach”, bo końcowe „-że” jest partykułą, a nie cząstką z „rz”.

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

czymże, gdzież, któż, cóż, jakże, ileż.

Co znaczy kimże

„Kimże” to wzmocniona, często podniosła albo retoryczna forma pytania „kim”.

Jak zapamiętać pisownię

Rozbij wyraz na części: kim + że. Skoro druga część brzmi i wygląda jak partykuła „że”, zapis musi mieć „ż”.

Często zadawane pytania