Kurzu czy kuzu - jak się pisze

Poprawna forma to "kurzu" przez rz. To forma dopełniacza lub miejscownika rzeczownika "kurz", który zapisuje się przez rz.

Kurzu czy kużu - poprawna pisownia

Rzeczownik "kurz" ma w temacie rz i ten zapis zostaje w odmianie: "kurzu", "kurzem", "kurzowi". Nie jest to końcówka fleksyjna, lecz część tematu wyrazu. Ponieważ ż i rz mogą brzmieć tak samo, wymowa nie wystarcza do wyboru zapisu. Forma "kużu" nie należy do poprawnej odmiany rzeczownika "kurz".

Odmiana słowa kurz

Poprawna pisownia dobrze widać w odmianie przez przypadki:

• Mianownik (kto? co?): kurz
• Dopełniacz (kogo? czego?): kurzu
• Celownik (komu? czemu?): kurzowi
• Biernik (kogo? co?): kurz
• Narzędnik (z kim? z czym?): kurzem
• Miejscownik (o kim? o czym?): kurzu
• Wołacz: kurzu

Przykłady użycia w zdaniach

• Na półce było tyle kurzu, że trzeba było ją dokładnie umyć.
• Po remoncie w mieszkaniu nie dało się uniknąć kurzu.
• Alergik źle reaguje na dużą ilość kurzu w sypialni.
• W rogu pokoju zebrała się cienka warstwa kurzu.
• Nie zostawiaj komputera w miejscu pełnym kurzu.
• Po otwarciu pudełka poczuł zapach starego kurzu.

Skąd bierze się błąd kużu

Błąd bierze się z mylenia rz i ż, które w wymowie nie różnią się w standardowej polszczyźnie. Kto zna tylko brzmienie formy "kurzu", może nie zauważyć, że pochodzi ona od rzeczownika "kurz".

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

kurz, kurzu, kurzem, kurzyć, zakurzony, kurzawa.

Co znaczy kurz

"Kurzu" to forma rzeczownika "kurz", oznaczającego drobny pył osiadający na powierzchniach.

Jak zapamiętać pisownię

Odmień od mianownika: kurz - kurzu. Litera r nie znika w odmianie.

Często zadawane pytania