Nie dowierzać czy niedowierzać - jak się pisze

Poprawna forma to "nie dowierzać". Partykułę "nie" z bezokolicznikami pisze się rozdzielnie, dlatego nie należy łączyć jej z czasownikiem "dowierzać".

Nie dowierzać czy niedowierzać - poprawna pisownia

W języku polskim "nie" z czasownikami pisze się zasadniczo rozdzielnie: "nie wiem", "nie lubię", "nie dowierzam", "nie dowierzać". Bezokolicznik także jest formą czasownika, więc podlega tej samej zasadzie. Zapis łączny byłby poprawny tylko w wyrazach, w których "nie" nie jest samodzielną partykułą przeczącą, na przykład w czasowniku "niedomagać". W wyrażeniu "nie dowierzać" chodzi o zwykłe zaprzeczenie czynności, dlatego obowiązuje pisownia rozdzielna.

Przykłady użycia w zdaniach

• Trudno było nie dowierzać komuś, kto przez lata zawsze mówił prawdę.
• Po tak zaskakującej wiadomości zaczął nie dowierzać własnym uszom.
• Nie dowierzać każdej plotce to rozsądna zasada w pracy z informacją.
• Uczniowie mogli nie dowierzać, że sprawdzian został naprawdę odwołany.
• Nie warto nie dowierzać komuś tylko dlatego, że brzmi bardzo pewnie.
• Reporter starał się nie dowierzać pierwszej wersji zdarzeń bez potwierdzenia.

Skąd bierze się błąd niedowierzać

Błąd bierze się z istnienia rzeczownika "niedowierzanie", który pisze się łącznie. Użytkownik przenosi ten zapis na czasownik, choć czasownik z "nie" wymaga pisowni rozdzielnej.

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

nie wierzyć, nie ufać, nie dowierza, nie dowierzam, niedowierzanie, niedowiarek.

Co znaczy nie dowierzać

"Nie dowierzać" znaczy nie ufać w pełni temu, co się słyszy lub widzi, albo przyjmować coś z niedowierzaniem.

Jak zapamiętać pisownię

Zadaj pytanie: czy to czasownik? Jeśli tak, "nie" zapisz osobno: nie dowierzać, nie pisać, nie mówić.

Często zadawane pytania