Niedaleka czy nie-daleka - jak się pisze

Poprawna forma to „niedaleka”, pisana łącznie. Przymiotniki z partykułą „nie” w stopniu równym zapisuje się razem, jeśli tworzą jedno znaczenie przeciwstawne.

Niedaleka czy nie-daleka - poprawna pisownia

„Niedaleka” to przymiotnik w stopniu równym, dlatego partykułę „nie” zapisuje się z nim łącznie. Taki zapis obowiązuje wtedy, gdy wyraz oznacza cechę, a nie doraźne zaprzeczenie w zdaniu. Łączna pisownia obejmuje formy typu: niedaleki, niedaleka, niedalekie. Zapis z łącznikiem nie ma tu uzasadnienia, bo „nie” nie jest przedrostkiem łączonym dywizem.

Przykłady użycia w zdaniach

• Niedaleka wieś była dobrym miejscem na krótki odpoczynek.
• Czekała ich niedaleka podróż, więc nie pakowali dużych walizek.
• Niedaleka przyszłość pokaże, czy ten plan był rozsądny.
• Z okna było widać niedaleką linię lasu.
• Wybrali niedaleką trasę spacerową nad rzeką.
• Niedaleka stacja kolejowa ułatwiała codzienne dojazdy.

Skąd bierze się błąd nie-daleka

Błąd wynika z mylenia łącznej pisowni „nie” z przymiotnikami z sytuacjami, w których używa się łącznika. Wymowa nie podpowiada granicy zapisu, dlatego część osób próbuje rozdzielić elementy dywizem.

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

niedługi, niedrogi, niełatwy, niewielki, nieduży, niepewny.

Co znaczy niedaleka

„Niedaleka” oznacza taką, która znajduje się blisko w przestrzeni albo czasie. Może określać miejsce, drogę, przyszłość lub perspektywę.

Jak zapamiętać pisownię

Jeśli można powiedzieć „bliska” zamiast „niedaleka”, zapis jest łączny. Dywiz nie jest potrzebny, bo „nie” działa tu jak część jednego przymiotnika.

Często zadawane pytania