Niedopatrzenie czy nie-dopatrzenie - jak się pisze

Poprawna forma to „niedopatrzenie”. Rzeczowniki z partykułą „nie” pisze się zasadniczo łącznie.

Niedopatrzenie czy nie-dopatrzenie - poprawna pisownia

„Niedopatrzenie” jest rzeczownikiem oznaczającym przeoczenie lub uchybienie. Zgodnie z ogólną zasadą „nie” z rzeczownikami zapisuje się łącznie, na przykład „nieporozumienie”, „nieszczęście”, „niezgoda”. Łącznik nie ma tu uzasadnienia, ponieważ nie tworzy się zestawienia ani nazwy dwuczłonowej. Forma z łącznikiem jest błędna w standardowym zapisie.

Przykłady użycia w zdaniach

• To niedopatrzenie spowodowało opóźnienie całej procedury.
• Księgowa szybko zauważyła niedopatrzenie w dokumentach.
• Jedno drobne niedopatrzenie może mieć poważne skutki.
• Urząd poprosił o wyjaśnienie, czy był to błąd, czy niedopatrzenie.
• Niedopatrzenie w regulaminie wykorzystano podczas kontroli.
• Firma przeprosiła klienta za niedopatrzenie przy wysyłce.

Skąd bierze się błąd nie-dopatrzenie

Błąd wynika z przekonania, że „nie” trzeba oddzielić jako osobny element znaczeniowy. Czasem wpływa na to techniczny zapis w internecie, gdzie łącznik bywa nadużywany dla podkreślenia członu wyrazu.

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

nieporozumienie, nieszczęście, niezgoda, niewiedza, nieobecność, niepewność.

Co znaczy niedopatrzenie

„Niedopatrzenie” to przeoczenie, pominięcie czegoś ważnego albo brak należytej staranności. Słowo często pojawia się w kontekście dokumentów, kontroli i organizacji pracy.

Jak zapamiętać pisownię

Jeśli możesz powiedzieć „to niedopatrzenie” jako nazwę rzeczy lub zdarzenia, pisz łącznie. Łącznik w tym słowie niczego nie porządkuje.

Często zadawane pytania