Nieznane czy nie-znane - jak się pisze

Poprawna forma to "nieznane", pisana łącznie i bez łącznika. Partykułę "nie" z przymiotnikami i imiesłowami przymiotnikowymi w takim użyciu zapisuje się razem.

Nieznane czy nie-znane - poprawna pisownia

"Nieznane" jest przymiotnikiem albo imiesłowem przymiotnikowym biernym użytym przymiotnikowo. Oznacza coś, czego nie znamy, czyli tworzy jedną cechę przeciwną do "znane". W takim znaczeniu "nie" zapisuje się łącznie: "nieznane miejsce", "nieznane nazwisko", "nieznane fakty". Łącznik w formie "nie-znane" jest nieuzasadniony, bo nie tworzy się tu złożenia z członów równorzędnych.

Odmiana słowa nieznane

Poprawna pisownia dobrze widać w odmianie przez przypadki:

• Mianownik nijaki: nieznane
• Dopełniacz: nieznanego
• Celownik: nieznanemu
• Biernik nijaki: nieznane
• Narzędnik: nieznanym
• Miejscownik: nieznanym
• Liczba mnoga niemęskoosobowa: nieznane

Przykłady użycia w zdaniach

• Nieznane nazwisko autora utrudniło katalogowanie rękopisu.
• Badacze opisali nieznane wcześniej zjawisko.
• W archiwum znaleziono nieznane listy poety.
• Nieznane miejsce może budzić ciekawość i ostrożność.
• Dziecko bało się wejść do nieznanego pokoju.
• Raport zawierał nieznane fakty z historii miasta.

Skąd bierze się błąd nie-znane

Błąd wynika z niepewności, czy "nie" należy zapisać razem, osobno czy z łącznikiem. Łącznik bywa dodawany mechanicznie, ale w standardowej pisowni przymiotników z "nie" nie pełni tu żadnej funkcji.

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

niepewne, niejasne, nieobecne, niewidoczne, nieczytelne, niezwykłe.

Co znaczy nieznane

"Nieznane" oznacza takie, którego ktoś nie zna, nie rozpoznaje albo którego jeszcze nie opisano. Może dotyczyć osoby, miejsca, faktu, przyczyny lub zjawiska.

Jak zapamiętać pisownię

Można podstawić "obce" albo "nierozpoznane". Jeśli chodzi o jedną cechę, pisze się razem: "nieznane".

Często zadawane pytania