Numer świadectwa dojrzałości: gdzie go znaleźć przy rekrutacji

Numer świadectwa dojrzałości to osobne pole na samym dokumencie, obok imienia, nazwiska, daty urodzenia i numeru PESEL. Wymagają go systemy rekrutacyjne uczelni, a znaleźć da się go w trzech miejscach: na świadectwie, na zaświadczeniu o wynikach egzaminu maturalnego oraz w ewidencji prowadzonej przez szkołę. Świadectwo wydaje okręgowa komisja egzaminacyjna, więc to ona, a nie uczelnia, odpowiada za jego numerację i ewentualny duplikat.

Co dokładnie zawiera świadectwo dojrzałości

Wzory i sposób wypełniania świadectw określa rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z 7 czerwca 2023 r. w sprawie świadectw, dyplomów państwowych i innych druków, ogłoszone w Dz.U. z 2023 r. poz. 1120. Stan przepisów sprawdziliśmy 25 września 2026 r.

Paragraf 53 ust. 1 wylicza pola, które wypełnia się na świadectwie dojrzałości. Są to: imię i nazwisko, data urodzenia, numer PESEL, nazwa języka obcego, nazwa miejscowości i data, numer świadectwa dojrzałości oraz miejsce, w którym drukuje się wizerunek pieczątki i podpisu dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej. Dokument opatruje się też odciskiem pieczęci urzędowej tej komisji.

Z tego wyliczenia wynikają dwie rzeczy praktyczne. Po pierwsze, numer świadectwa jest osobną daną i nie należy go mylić z numerem PESEL, który występuje obok. Po drugie, dokument pochodzi od okręgowej komisji egzaminacyjnej, więc wszystkie sprawy związane z jego treścią prowadzi się z komisją, a nie ze szkołą czy uczelnią.

Trzy miejsca, w których znajdziesz ten numer

Pierwsze i najprostsze to samo świadectwo dojrzałości. Numer jest na nim wydrukowany jako odrębna pozycja.

Drugie to zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego. Paragraf 53 ust. 2 rozporządzenia wymienia pola tego dokumentu i znajduje się wśród nich numer świadectwa dojrzałości, obok imienia i nazwiska, daty urodzenia, numeru PESEL oraz nazwy szkoły lub kuratora oświaty. Jeżeli świadectwo leży u rodziców w innym mieście, a zaświadczenie masz pod ręką, numer odczytasz właśnie stamtąd.

Trzecie to ewidencja szkolna. Zgodnie z rozporządzeniem szkoła prowadzi imienną ewidencję wydanych świadectw dojrzałości i ich odpisów, aneksów do świadectw dojrzałości, a także zaświadczeń o wynikach egzaminu maturalnego, przekazywanych szkole przez okręgową komisję egzaminacyjną. Sekretariat szkoły, w której zdawało się maturę, ma więc zapis potrzebnych danych.

Kiedy dokumentu nie ma pod ręką

Rekrutacja na studia potrafi wypaść wcześniej niż porządki w papierach. Jeżeli świadectwo zaginęło, rozporządzenie przewiduje ścieżkę duplikatu.

Duplikat sporządza ten organ, który wydał oryginał, na podstawie dokumentacji stanowiącej podstawę wydania danego dokumentu. W przypadku świadectwa dojrzałości jest to okręgowa komisja egzaminacyjna. Rozporządzenie reguluje nawet sytuację skrajną: w przypadku likwidacji okręgowej komisji egzaminacyjnej duplikat wydaje inna komisja.

Zanim jednak złożysz wniosek o duplikat, sprawdź dwa pozostałe źródła numeru opisane wyżej. Do wpisania danych w systemie rekrutacyjnym wystarczy sam numer, a on jest również na zaświadczeniu i w ewidencji szkoły.

Czego nie mylić

Numeru świadectwa dojrzałości nie należy mylić z numerem PESEL. Oba widnieją na tym samym dokumencie i oba bywają wymagane w formularzu, ale są to różne dane.

Nie jest to też numer, który nadaje uczelnia po rejestracji w swoim systemie. Ten drugi służy do obsługi kandydata i nie ma związku ze świadectwem.

Różnica dotyczy również samych dokumentów. Świadectwo dojrzałości potwierdza zdanie egzaminu maturalnego, a zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego opisuje uzyskane wyniki. Warunki, po spełnieniu których wydawane jest świadectwo, opisuje materiał o tym, ile procent trzeba, żeby zdać maturę. Sposób przeliczania wyników na punkty rekrutacyjne pokazuje z kolei tekst o tym, jak liczyć punkty na studia.

Najczęstsze błędy

Pierwszy to wpisywanie numeru PESEL w polu przeznaczonym na numer świadectwa. To dwie różne pozycje, obie obecne na dokumencie.

Drugi to szukanie numeru u uczelni. Świadectwo wydaje okręgowa komisja egzaminacyjna i to ona odpowiada za dokument.

Trzeci to zamawianie duplikatu, zanim sprawdzi się zaświadczenie o wynikach egzaminu maturalnego, na którym ten sam numer również występuje.

Czwarty to przekonanie, że po latach nikt już danych nie odtworzy. Szkoła prowadzi imienną ewidencję wydanych świadectw, a komisja wydaje duplikaty na podstawie własnej dokumentacji.

Najczęściej zadawane pytania