Czy matura jest płatna? Kiedy trzeba zapłacić 50 zł za egzamin

Dla tegorocznego absolwenta matura jest bezpłatna. Opłata pojawia się w dwóch sytuacjach: gdy ktoś przystępuje do tego samego przedmiotu na tym samym poziomie po raz trzeci lub kolejny, albo gdy zadeklarował przedmiot dodatkowy i do niego nie przystąpił, a teraz chce zdawać go ponownie. Stawka wynosi 50 zł brutto za każdy przedmiot i poziom, osobno za część ustną i osobno za pisemną. Niewniesienie opłaty w terminie oznacza brak możliwości przystąpienia do egzaminu.

Kto płaci za maturę

Zasady opisuje informacja o sposobie organizacji i przeprowadzania egzaminu maturalnego, wydawana przez Centralną Komisję Egzaminacyjną na dany rok szkolny, punkt 20. Korzystaliśmy z wersji obowiązującej w roku szkolnym 2025/2026. Stan sprawdziliśmy 25 września 2026 r.

Egzamin jest odpłatny dla dwóch grup absolwentów.

Pierwsza to osoby, które po raz trzeci i kolejny przystępują do egzaminu z tego samego przedmiotu obowiązkowego albo z tego samego przedmiotu dodatkowego na tym samym poziomie.

Druga to osoby, które przystępują do egzaminu z tego samego przedmiotu dodatkowego na tym samym poziomie, który w poprzednim roku lub w poprzednich latach zgłaszały w deklaracji, ale do egzaminu nie przystąpiły. Zadeklarowanie przedmiotu i niepojawienie się na egzaminie ma więc koszt przy kolejnym podejściu.

Jak liczy się „kolejny raz”

To pytanie decyduje o tym, czy ktoś w ogóle płaci, a odpowiedź bywa zaskakująca.

Dokument CKE mówi wprost, że „kolejny raz” oznacza „kolejny rok”. Przystąpienie do egzaminu w terminie głównym, dodatkowym oraz poprawkowym w tym samym roku traktowane jest jako przystąpienie jeden raz.

Wynika z tego, że matura poprawkowa w sierpniu nie jest osobnym podejściem i nie przybliża nikogo do progu odpłatności. Opłatę wnosi się zresztą wyłącznie za przystąpienie w terminie głównym.

Ile to kosztuje i do kiedy trzeba zapłacić

Opłata wynosi 50 zł brutto za każdy przedmiot obowiązkowy i dodatkowy, na danym poziomie, zarówno w części ustnej, jak i w pisemnej. Stanowi dochód budżetu państwa.

Termin wniesienia opłaty przypada na początek roku, w którym odbywa się egzamin, i kończy się na początku marca. W szczególnych przypadkach losowych lub zdrowotnych dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej w porozumieniu z dyrektorem CKE może, na udokumentowany wniosek absolwenta, zgodzić się na wniesienie opłaty później, jednak nie później niż do końca marca. Dokładne daty na dany rok podaje informacja CKE, dlatego sprawdza się dokument opatrzony własnym rocznikiem.

Opłatę wnosi się na rachunek bankowy wskazany przez dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej. Dowód wpłaty składa się dyrektorowi komisji, a jego kopię dyrektorowi szkoły, w której składana jest deklaracja.

Dwie konsekwencje warto zapamiętać. Niewniesienie opłaty w terminie skutkuje brakiem możliwości przystąpienia do egzaminu. Opłata nie podlega zwrotowi w razie rezygnacji z przystąpienia albo nieprzystąpienia do egzaminu.

Zwolnienie z opłaty

Dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej może zwolnić z opłaty osobę o niskim dochodzie, na jej wniosek. Próg dochodowy odsyła do przepisów o świadczeniach rodzinnych i w dokumencie CKE na rok szkolny 2025/2026 wskazano kwotę 674,00 zł.

Wniosek o zwolnienie składa się do dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej, a termin upływa wcześniej niż termin samej opłaty, bo już na początku lutego. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające wysokość dochodów.

Kolejność jest tu istotna: najpierw wniosek o zwolnienie, dopiero potem ewentualna wpłata. Kto przegapi termin wniosku, zostaje z obowiązkiem zapłaty.

Jak sprawdzić, czy trzeba zapłacić

Dokument CKE wskazuje trzy miejsca. Pierwsze to szkoła, którą absolwent ukończył i w której przystępował do matury. Drugie to okręgowa komisja egzaminacyjna. Trzecie to system ZIU pod adresem ziu.gov.pl, po zalogowaniu się na własne konto.

To ten sam system, w którym publikowane są wyniki egzaminu. Warunki zdania opisuje materiał o tym, ile procent trzeba, żeby zdać maturę, a zasady sierpniowego podejścia zbiera tekst o tym, jak działa matura poprawkowa.

Najczęstsze błędy

Pierwszy to przekonanie, że płaci się za drugie podejście. Odpłatność zaczyna się dopiero od trzeciego przystąpienia do tego samego przedmiotu na tym samym poziomie.

Drugi to liczenie poprawki jako osobnego podejścia. Termin główny, dodatkowy i poprawkowy w jednym roku to jedno przystąpienie.

Trzeci to lekceważenie zadeklarowanego, ale niezdawanego przedmiotu dodatkowego. To właśnie ta sytuacja uruchamia opłatę przy kolejnym podejściu.

Czwarty to zostawianie wniosku o zwolnienie na ostatnią chwilę. Jego termin mija wcześniej niż termin opłaty.

Piąty to liczenie na zwrot po rezygnacji. Opłata nie podlega zwrotowi.

Najczęściej zadawane pytania