Stój czy stuj - jak się pisze

Poprawna forma to "stój". To tryb rozkazujący od czasownika "stać" i zapisuje się go przez "ó", a nie przez "u".

Stój czy stuj - poprawna pisownia

"Stój" jest formą trybu rozkazującego od czasownika "stać". Pisownię przez "ó" uzasadnia rodzina form z obocznością: "stój", "stoję", "stoi", "stać". W polszczyźnie wiele form z "ó" trzeba zapamiętać przez powiązanie z odmianą i wyrazami pokrewnymi, nawet gdy w wymowie "ó" brzmi tak samo jak "u". Zapis "stuj" jest błędny, ponieważ zastępuje utrwalone "ó" literą "u".

Odmiana słowa stać

Poprawna pisownia dobrze widać w odmianie przez przypadki:

• Bezokolicznik: stać
• 1. osoba lp.: stoję
• 2. osoba lp.: stoisz
• 3. osoba lp.: stoi
• Tryb rozkazujący lp.: stój
• Tryb rozkazujący lm.: stójcie

Przykłady użycia w zdaniach

• Stój spokojnie, kiedy lekarz mierzy wzrost.
• Stój za linią, dopóki sędzia nie da sygnału.
• Nie stój na mokrej podłodze bez butów.
• Stój bliżej mikrofonu, żeby było cię dobrze słychać.
• Stój przy wejściu i kieruj gości do sali.
• Stój prosto podczas robienia zdjęcia do dokumentu.

Skąd bierze się błąd stuj

Błąd wynika z tego, że "ó" i "u" wymawia się identycznie. Piszący może zapisać formę fonetycznie jako "stuj", ale norma ortograficzna wymaga "stój".

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

stój, stójcie, stoję, stoi, stać, postój, przestój.

Co znaczy stać

"Stój" to polecenie oznaczające: zatrzymaj się, nie ruszaj się albo pozostań w pozycji stojącej.

Jak zapamiętać pisownię

Zapamiętaj znak "STOP" jako polecenie: "stój". W krótkim rozkazie występuje "ó".

Często zadawane pytania