Tęsknię czy tesknie - jak się pisze

Poprawna forma to "tęsknię". W starannej pisowni trzeba zapisać "ę" w środku i na końcu wyrazu.

Tęsknię czy tesknie - poprawna pisownia

"Tęsknię" to forma 1. osoby liczby pojedynczej czasu teraźniejszego od czasownika "tęsknić". W tej formie występują dwie litery "ę": pierwsza w rdzeniu "tęsk-", druga w końcówce osobowej "-ę". Zapis "tesknie" bez znaków diakrytycznych jest dopuszczalny tylko technicznie w sytuacjach bez polskiej klawiatury, ale nie jest poprawną formą ortograficzną. W pełnym tekście po polsku należy pisać "tęsknię".

Odmiana słowa tęsknić

Poprawna pisownia dobrze widać w odmianie przez przypadki:

• Bezokolicznik: tęsknić
• 1. os. l.poj.: tęsknię
• 2. os. l.poj.: tęsknisz
• 3. os. l.poj.: tęskni
• 1. os. l.mn.: tęsknimy
• 2. os. l.mn.: tęsknicie
• 3. os. l.mn.: tęsknią

Przykłady użycia w zdaniach

• Tęsknię za spokojnymi porankami nad morzem.
• Bardzo tęsknię za rodziną, odkąd przeprowadziłem się do innego miasta.
• Tęsknię za dawną pracą, ale wiem, że zmiana była potrzebna.
• Czasem tęsknię za prostszym rytmem dnia.
• Tęsknię za tobą bardziej, niż umiem powiedzieć.
• Po powrocie z urlopu tęsknię za widokiem gór.

Skąd bierze się błąd tesknie

Błąd wynika najczęściej z pomijania polskich znaków w pisaniu na telefonie lub komputerze. Dodatkowo końcowe "ę" bywa w wymowie osłabione, dlatego część osób zapisuje je jak zwykłe "e".

Podobne wyrazy z tą samą zasadą

tęsknię, tęsknić, tęsknota, stęskniony, tęsknisz, tęsknią.

Co znaczy tęsknić

"Tęsknię" znaczy: odczuwam brak kogoś lub czegoś i pragnę ponownego kontaktu, powrotu albo obecności. To forma używana, gdy mówiący opisuje własne uczucie.

Jak zapamiętać pisownię

W zdaniu "ja tęsknię" końcówka "-ę" pasuje do 1. osoby: robię, lubię, tęsknię. Rdzeń też ma "ę": tęsknota - tęsknię.

Często zadawane pytania